|
من و تو ای گل زهرا هر
دو اومدیم به دنیا
ولی تو پر زدی و من موندم اینجا تک و تنها
ما با قرار گذاشته بودیم که با هم باشیم همیشه
خدا می دونه که زینب از حسین جدا نمی شه
آخه ای داداش جون من چجوری طاقت بیارم
برمو تن تو بی سر توی قتلگاه بزارم
میون خونای مقتل می یومد بوی گل یاس
یه طرف سر تو بود ویه طرف دستای عباس
تا غروب شد و غریبی شب اومد وقت نمازم
خم شدم تا حنجرتو ببوسم ای گل نازم
سر بلند کردمو دیدم که تو حال غصه حاکی
پیرهنت رو هی می بوسه یکی با چادر خاکی
حالا اون پیراهن و من می زارم به روی سینه
یه دلم تو کربلا و یه دلم توی مدینه |
آسمان دل امشب شد هوايي
عباس
شايد امشبي گردد او فدايي عباس
کربلاي بي عباس عاشقي بي عشق است
کربلا شده مات از دلربايي عباس
گو به موسي عمران گرخداي و خواهي ديد
اين جمال زيبا و کبريايي عباس
سر زمين زينب جز نينوا نمي باشد
خانه اش بود قلب نينوايي عباس
چون صداي تکبيرش سوي آسمان خيزد
خالقش شود مست از لب گشايي عباس
پادشاهي عالم گرخدا به من بخشد
از خدا نمي خواهم جز گديي عباس
کربلا اگر ماني بي پناه و مي ميري
حاميت شود دست کربليي عباس
حسين حسين سالار زينب |